عکاسی خیابانی چیست؟
- عکاسی خیابانی در ذات خود به معنای عکاسی صادقانه از بشریت است. عکس خیابانی یک لحظه واقعی است.
- ژانر هم مربوط به عکاس و هم موضوع آنهاست.
- عکاسان خیابانی جهان را فیلتر می کنند تا آنچه را که به آنها علاقه دارد و احساسشان را به اشتراک بگذارند.
- با این حال، خود این اصطلاح ذاتاً نامشخص و درهمتنیده است و میتواند باعث ایجاد افکار بسیار خاصی در مورد چیستی آن شود، مانند عکسهای سیاه و سفید از افرادی که در خیابان راه میروند. خیلی فراتر از آن وجود دارد.
- عکاسی خیابانی را می توان در هر مکانی انجام داد و نیازی نیست افراد در عکس حضور داشته باشند.
تلاش برای تعریف عکاسی خیابانی تقریباً مانند تلاش برای تعریف شیرین یا شور است. شما نمی توانید آن را به طور کامل توصیف کنید، اما وقتی آن را می بینید، آن را می دانید. عکاسان خیابانی ذاتاً ناظر، flâneurs هستند. این راهی برای برقراری ارتباط با جهان و بازگرداندن لحظات برجسته است. می توان آن را به شکل بصری شعر تشبیه کرد – در حالی که زیبایی و فرم جنبه های مهم عکاسی خیابانی هستند، عکس های خیابانی عالی اغلب چیزی در زیر سطح دارند.
نکات، احساسات، ایده ها، داستان ها یا سوالاتی وجود دارد. این عکس ها برای تشویق بیننده است. اینکه آیا عکاسی خیابانی واقعیت را به تصویر میکشد یا خیر، قابل بحث است، اما من میتوانم استدلال کنم که واقعیت عکاس را به تصویر میکشد.
یک راه موثر برای درک عکاسی خیابانی این است که به کارهای عکاسان خیابانی بزرگ نگاه کنید، ببینید که چگونه برای هر یک از آنها متفاوت است، و سعی کنید بفهمید هدف آنها از به تصویر کشیدن چیست. در پایان این مقاله فهرستی از عکاسان خیابانی و کتاب هایی برای شروع وجود دارد.
قدم بعدی این است که آن را برای خودتان انجام دهید. زمانی که به انجام آن عادت می کنید در ابتدا بی دست و پا و کند خواهید بود، برخی از عکس های شما از نظر فنی بد، غیر جالب یا کلیشه ای خواهند بود (و هیچ مشکلی در کلیشه وجود ندارد)، اما با گذشت زمان صدای شما و عکس های شما شروع به توسعه می کند. برای شما منسجمتر و منحصربهفردتر میشوند – و این همان جایی است که آنها شروع به برجسته شدن خواهند کرد.
سوژه ها و چیزهای جالب پیدا کنید
این ممکن است ساده به نظر برسد، اما مهمترین جنبه صحبت در مورد آن است. چه چیزی جالب است و چگونه می توانید آن را پیدا کنید؟
سرعت خود را کم کنید و دوربین خود را روی محیط اطراف خود متمرکز کنید. چه چیزی در مورد آنها منحصر به فرد است؟
علاوه بر سفرهای عکاسی، این کار را در جایی که وقت خود را صرف می کنید، انجام دهید. با نگاهی متعجب به محیط صمیمی خود نگاه کنید. یک دوربین کوچک بردارید که بتوانید آن را در جیب خود بگذارید یا حتی از تلفن استفاده کنید.
فقط سعی کنید محیط اطراف خود را ساده نگیرید. عکس های جالب را می توان در امور روزمره، روزمره، در خلوت، در جزئیات زندگی نیز یافت.
کتاب ها و پروژه ها
عکاسی خیابانی اغلب در قالب کتاب و پروژه به بهترین شکل دیده می شود. اینجاست که میتوانیم داستانگویی، ایجاد احساس، کاوش در روایت را آغاز کنیم.
عکسهای آرام و عجیبی که در ابتدا توجه شما را جلب نمیکنند، به اندازه عکسهای جذاب برای روایتها حیاتی هستند. این فرم هنری در قالب هنری است.
روی گروه بندی عکس های مشابه کار کنید و به این فکر کنید که چگونه از یک مکان، ایده یا احساس بهترین عکس را بگیرید.
برای الهام گرفتن به کتاب ها و پروژه های عکاسی خیابانی نگاه کنید. این خیلی مهم است.
پروژه های عکاسی خیابانی را مشاهده کنید
برای دریافت نمونه ای از چند پروژه عکاسی خیابانی، می توانید این لینک را مشاهده کنید که در یک پنجره جدید باز می شود و چهار نمونه را به شما نشان می دهد – مثال های داستان گویی عکاسی خیابانی.
چگونه عکاسی خیابانی انجام دهیم
عکاسی خیابانی ممکن است ساده به نظر برسد، اما در واقع چیزهای زیادی برای آن وجود دارد و منحنی یادگیری اولیه ممکن است کمی طول بکشد. اولین قدم این است که ترس را از بین ببرید، هماهنگی دست و چشم خود را بهبود ببخشید، و نکات کلی را هم از نظر فنی و هم در نحوه حمل خود به حداقل برسانید. قدم بعدی این است که بفهمید چه چیزی یک عکس جالب را می سازد و صدای خود را توسعه دهید. اما مهمترین جنبه از طریق همه اینها سرگرمی و تلاش برای تمرین مکرر است، حتی اگر در فواصل زمانی کوتاه یا با دوربین تلفن همراه باشد – این چیزی است که شما را به سطح بعدی می برد.
اگر گرفتار شوید چه؟ چگونه ترس خود را از عکاسی خیابانی از بین ببرید
ترس برای بسیاری سخت ترین جنبه عکاسی خیابانی است. چگونه می توانید آنقدر به غریبه ها نزدیک شوید که بدون اینکه دچار مشکل شوید عکس خوبی بگیرید؟ اولین چیزی که باید در نظر بگیرید این است که در کجا قرار دارید. بدیهی است که انجام این کار در برخی مکانها مانند نیویورک بسیار آسانتر از مکانهای دیگر خواهد بود، اما این نباید مانع شما شود.
قبل از شروع، به این فکر کنید که اگر کسی شما را بگیرد، چه خواهید گفت. وقتی گرفتار می شوم، لبخند می زنم، به آن شخص می گویم که بله، من عکس او را گرفتم، در حال انجام پروژه ای در خیابان ها و مردم نیویورک هستم، و فکر کردم که آنها فوق العاده به نظر می رسند. چاپلوسی کلید است. پیشنهاد دهید عکس را به آنها ایمیل کنید، و اگر هنوز ناراحت به نظر میرسند، پیشنهاد حذف آن را بدهید. اگر خودتان را به این شکل اداره کنید، وقتی گرفتار می شوید، خیلی راحت تر و گاهی اوقات لذت خواهید برد.
قدم بعدی رفتن به جایی شلوغ است. شما نباید فقط در مکانهای شلوغ عکاسی کنید، اما زمانی که در حال یادگیری هستید، این میتواند بسیار مهم باشد. به یک گوشه خیابان شلوغ، یک نمایشگاه یا رویدادی بروید که در آن اتفاقات جالب زیادی در حال رخ دادن است، و متوجه خواهید شد که شما و دوربینتان کاملاً جا می شوید. وقتی افراد زیادی با دوربین در اطراف هستند و همه خوشحال و مشغول هستند. ، خواهید دید که مردم به سختی متوجه شما می شوند.
این محیطی است که به شما امکان می دهد با دوربین خود راحت باشید تا بتوانید نحوه گرفتن عکس های خوب را یاد بگیرید. به طور مشابه، گاهی اوقات شما می خواهید یک نقطه را انتخاب کنید و اجازه دهید سوژه هایتان به سراغ شما بیایند. مکانی را پیدا کنید که در آن چیزهای زیادی در جریان است و انرژی خود را صرف تماشای محیط اطراف خود به جای قدم زدن کنید.
دوربین خود را بالا نگه دارید و آماده عکسبرداری کنید و افرادی را که به شما نزدیکتر می شوند تماشا کنید. به این ترتیب آنها به جای اینکه شما وارد فضای آنها شوید، وارد فضای شخصی شما می شوند و چندان متوجه شما نمی شوند. همچنین سریعتر واکنش نشان میدهید زیرا قبلاً در مکان مناسبی قرار گرفتهاید و به دقت محیط اطراف خود را تماشا میکنید.
یک نکته سریع: معمولاً افراد شروع به عکاسی بیشتر از ناحیه ران می کنند – یعنی عکاسی بدون قرار دادن دوربین روی چشمانشان برای اینکه خیلی کمتر دیده شوند. این تمرینی است که بسیاری از عکاسان از جمله من برخی اوقات انجام می دهند. گاهی اوقات لازم است، اما می تواند یک عصا نیز باشد.
بازیگری
بازیگری در عکاسی خیابانی برخی از بهترین عکاسان خیابانی بهترین بازیگران هنگام عکاسی نیز هستند. آنها طوری به نظر می رسند که انگار توریست هستند یا اینکه نمی دانند چگونه از دوربین خود استفاده کنند. نگاه های گیج، در دنیای خودشان یا متراکم که در چهره برخی از عکاسان دیده ام، خنده دار بوده است.
یکی از عکاسهایی که میشناسم حتی میرود و از کسی عکس میگیرد، و وقتی او به بالا نگاه میکند، میگوید: «اوه، داشتم دوربینم را آزمایش میکردم. از این بابت متاسفم!»
معمولاً، ظریفتر از آن خواهد بود، اما به انجام بازیهای سبک کمک میکند تا لحظهها تا حد امکان صریح باشند و بنابراین مجبور نخواهید بود با هرکسی که برای پرسیدن اینکه آیا عکس آنها را گرفتهاید برخورد کنید. اگر اینطور بود به جایی نمی رسید.
همچنین، سعی کنید از تماس چشمی با افراد خودداری کنید، زیرا این یک راه تکاملی برای جلب توجه آنها است. همیشه به کنار، بالا یا از میان آنها نگاه کنید.
دوربین عکاسی یک تکنیک فوق العاده برای استفاده است. غریزه طبیعی شما این خواهد بود که در ثانیه ای که عکس می گیرید، دوربین را از چشم خود بردارید. تقریباً همه این کار را انجام می دهند، و مردم از این طریق می دانند که شما عکس آنها را گرفته اید.
در عوض، عکس را بگیرید و دوربین را در کنار چشمان خود نگه دارید، در حالی که فرد از صحنه شما خارج می شود. این باعث می شود آنها فکر کنند که شما فقط از پس زمینه عکاسی می کنید و آنها در راه شما قرار گرفته اند. به همین ترتیب، میتوانید دوربین خود را به سمت بالا یا به سمت فردی مانند شما که از پسزمینه عکس میگیرید، نشانه بگیرید و سپس در آخرین نقطه دوربین به سمت او، عکس بگیرید و ادامه دهید.